Lynyrd Skynyrd, Peter Green, Free, Tim Hardin - notki o wykonawcach z magazynu "Razem" z lat 1981-1982

 

Tym razem w jednym miejscu zgromadziłem notatki biograficzne o czterech klasycznych wykonawcach rocka i folku lat 70: Lynyrd Skynyrd, Peter Green, Free i Tim Hardin. Przypuszczalnie trzy pierwsze z nich przygotował Krzysztof Domaszyczński a czwartą - Marek Wiernik.

Biografia i dyskografia amerykańskiego klasyka southern rocka, grupy Lynyrd Skynyrd, została doprowadzona do czasu wydania wyłonionego z niego nowego zespołu, czyli Rossington Collins Band i wydanego przez niego albumu pt. "This Is the Way" (1981). Z kolei dyskografię Lynyrd Skynyrd doprowadzono do składankowego albumu "Skynyrd's First and... Last" (1978).

Peter Green byl w końcu lat 60. genialnym brytyjskim gitarzystą i kompozytorem, ale narkotyki i choroba psychiczna złamały jego karierę. Największe sukcesy odnosił z bluesowym wcieleniem zespołu Fleetwood Mac. Po odejściu od niego zaczął nagrywać płyty solowe. Jego dyskografię solową doprowadzono w tej nocie biograficznej do albumu "White Sky" (1982).

Brytyjski zespół Free uważany jest za jedną z najważniejszych grup w historii rocka. specjalizował się w specyficznym blues rocku. Jego czterej członkowie byli wybitnie zdolni, ale też brak im było doświadczenia, stąd kariera FREE załamała się po nagraniu kilku albumów na przełomie lat 60. i 70. Biografię i dyskografię tej grupy doprowadzona do albumu składankowego "The Free Story" (1974).

Z kolei Tim Hardin to znany, choć obecnie może trochę zapomniany, amerykański kompozytor i pieśniarz folkowy. W latach 1966-1976 nagrał osiem albumów studyjnych. Niestety, narkotyki i samodestrukcyjny charakter doprowadziły do załamania jego kariery w połowie lat 70. W 1980 r. przystąpił do nagrywania nowego albumu studyjnego, ale w 1981 r zmarł nagle nigdy go nie ukończywszy. Jego dyskografię doprowadzono do albumu "Nine" (1973) i śmierci artysty w 1981 r.

Free – „Free Live!”, 1971 r. – recenzja w magazynie „Razem” z 1985 r.?

Album „Free Live” wydany pierwotnie w 1971 r. to jedna z klasycznych płyt w historii rocka a zarazem jeden z najlepszych albumów koncertowych w dziejach tej muzyki. W okresie PRL dostęp do zachodnich płyt z muzyką rockową w Polsce był bardzo ograniczony. Dla większości ludzi praktycznie jedyną możliwością zapoznania się z tymi płytami były audycje muzyczne Polskiego Radia. Obecnie młodzież ma Internet, w którym ”za darmo” wybiera sobie to co ją interesuje, ale moje pokolenie takiej możliwości nie miało, bo Internet jeszcze nie istniał.

Jedną z nich był a audycja pt. „Kanon muzyki rockowej” istniejąca w latach 1983-1986. Przez pewien czas istniała korelacja pomiędzy prezentowanymi tam płytami a recenzjami płyt publikowanymi równocześnie w tej audycji i magazynie „Razem”. Tak było także w tym przypadku. Audycję „Kanon rocka” przygotowywał znany polski dziennikarz muzyczny Piotr Kaczkowski. W jednej z tych audycji nadanej 18 VIII 1985 r. zaprezentowano album „Free Live”, i w tym samym mniej więcej czasie ukazała się powyższa recenzja w magazynie „Razem” przygotowana przez Karola Majewskiego.

Kulturotwórcze ówczesnej prezentacji tej płyty w audycji „Kanon rocka” i jej opis w magazynie „Razem” były bardzo duże. Obecnie mogą wydawać się śmieszne, ale wyobraźmy sobie sytuację, że obecnym młodym choćby na jeden dzień odetną dostęp do Internetu! Wtedy zrozumieją na czym polegała izolacja (w tym kulturalna) w takim kraju jak PRL.